Mad Men’ no

Nou nou nooit een saai moment, maar ik was alweer in Nederland.
Vorige week had ik besloten om mijn laatste ‘vakantie’ week,
samen met Sacha door te brengen, en omdat ze deze keer niet
naar madeira kon komen, ben ik eerder terug gegaan.
Was ook nog ff lastig ivm met slecht weer en een afgelaste vlucht.
Maar een dag later kon ik toch nog naar nederland.
En kreeg van het weekend een telefoontje over het noodweer.
Met zus en zwager gesmst, was allemaal goed op geen licht etc.
Daarna hebben we ons met onzelf bezig gehouden[vakantie] en
heb er ff niet aan gedacht dat er mensen waren die nog dachten
dat ik op Madeira zat.
Alles gaat hier helemaal lekker en relaxt, ben heerlijk opgeknapt,
kan er voorlopig weer tegenaan !!

Vandaag ff wezen filmen met de nieuwe camera, eerst een rondje Ponta do Sol>>>
Ribera Brava, en later een rondje West Kust Madeira.
Hier een voorproefje !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Vanaf het moment dat ik uit het vliegtuig stapte, is hier de zon gaan schijnen.
Zo erg zelfs dat ik al verbrand ben(blond he), rooie kop en schouders.

Ik kreeg maandag meteen een aanbod, een motor die al een tijdje stilstond
en een lege accu had, als ik hem aan de praat kon krijgen, dan mocht ik hem
een tijdje lenen!!
Gelukkig was er een steile weg naar beneden vlakbij, dus dinsdag eropaf.
En ja hoor hij deed het eigenlijk meteen, dus ik hoef niet te huren.
Aardige mensen hier zal ik maar zeggen, zal me wel gegund worden, ik ben er
in ieder geval ontzettend blij mee !!!

Vandaag zijn we een stuk wezen lopen van de Levada Nuovo, mooi hoor
heel goed te doen, op wat stukken na waar de berg naar beneden gekomen
was, is hier slecht weer geweest met veel aardverschuivingen als gevolg.

Best wel moe aan het eind, vooral het via trappen en de weg naar beneden
de berg af viel best tegen.
Had ik nou toch maar de gratis mee te nemen peugot 404 meegenomen die
aan het begin van onze tocht stond !!!??

Zag dat er een balk door de motorfoto´s stond dus voor de liefhebber.

Mad Men ´no

Mijn koffers staan gepakt en het gaat gebeuren, ik ga weer
naar Madeira !!!

Deze winter ging tot zo’n drie weken geleden, erg soepel, zowel
geestelijk als lichamelijk, had ik weinig klachten.
Totdat het in ene beter weer werd,zonnetje erbij, boven vriespunt.
Ik hoor het mezelf nog zeggen ” het voorjaar hangt in de lucht “.
Nou die gedachtengang is me duur komen te staan, drie dagen later
sloeg de vorst terug, sneeuw en ijzel.
Ik ‘s ochtends uit het raam kijken, zag de zon en ging in spijkerbroek
en leren jas erop uit, -5c, resultaat zere keel en een neerwaartse spiraal.
Vanaf dat moment kon ik me niet meer resetten, lukte me niet, ging
pijntjes voelen en werd somber.

Zag het om me heen ook terug, mensen trokken zich langzaam terug
en kwamen niet meer graag buiten.
Hoorde ook steeds meer mensen zo van moeilijk, somber etc.
In de buitenveldert groep, vielen er meer mensen terug dan in de maanden
hiervoor, en hadden meer moeite met weer terug te veren.

Zelf liep ik tegen een bekende tegenstander op, mijzelf, ‘te’ veel
verantwoording nemen, en ongevraagd energie in van alles en nog wat
stoppen, zonder mijn eigen reserves aan te kunnen vullen.

Laatste week is nogal hectisch verlopen, veel zieken onder voorlichters,
dus hectische telefoontjes van mijn kant.
En sacha raakte in een flinke dip, en ik wist niet goed hoe ik daar mee om
moest gaan, zonder mijn eigen grenzen aan te geven .

Kortom ik ben MOE, geestelijk en lichamelijk, alles piept en kraakt en
zit vol met snot en andere ellende.

Snoepie was ondertussen ook nog als vermist opgegeven, en met zijn
leeftijd 17jr?, dacht ik al dat ie dood zou zijn.
Tussen sacha en mezelf was het ook allemaal onduidelijk hoe we verder
zouden gaan, dus dat was ook moeilijk,

Maar gelukkig kwam Snoepie terug uit een avontuur, waarschijnlijk ergens
opgesloten gezeten, kapotte nagels, broodmager maar springlevend.
Veel eten en knuffels moeten genoeg zijn om dit avontuur te boven te
komen, gelukkig had ie nog wat ‘baby vet’, dat kwam goed van pas .

Tussen Sacha en mezelf is het ook weer duidelijk, we gaan ervoor, dus dat
geeft me ook heel veel rust en een lekker gevoel.

Morgen zit ik op Madeira, zon, oceaan, familie en ver van Nederland.
Wat een luxe dat dit kan, voor mij betaalbaar en haalbaar en ik heb het
onwijs naar me zin , Bij mijn zus en haar man en natuurlijk snoepie.

En het mooiste is, ik ben nog steeds clean, ben wel diep gegaan maar
steeds mijn koppie erbij gehouden.
Dat geeft zelfvertrouwen, ook als bijna alles tegenzit weet ik mezelf de
goede kant op te sturen, oog op mijn doel.

Wel weergemerkt dat ik beter op moet passen met balans, niet te veel
taken op me nemen, niemand die dat van mij vraagt.
Mensen toelaten, niet alles zelf op willen lossen, en de mensen die ik
tegenwoordig om me heen heb, hebben het beste met me voor.
En nog steeds, denk ik veels te vaak dat alles om mij draait, betrek ik
veels te veel dingen op mezelf.
Ben nou eenmaal niet het middelpunt van het Universum, gelukkig maar!

Dus als ik straks weer lekker opgeladen[zonne energie], terugkom dan
weet ik waaraan ik moet werken.

Maar nu eerst, lekker genieten en alle emoties en ervaringen laten bezinken,
zorgen dat ze een plek krijgen.

Madeira, ik kom eraan !!!!!

Mad Men ‘no